N.CHIRAGKUMAR PATEL

આ લેખ સાહેબ આદરણીય ગુણવંત શાહ નો છે....આજે આત્મદશઁન થયુ જેથી મારા બ્લોગ મા રજુ કરુ છુ....   આવતાં દસ–પંદર વર્ષો બાદ ઘણાં ઘરોમાં એક વીચીત્ર દૃશ્ય જોવા મળશે. આરોગ્ય જાળવીને જીવતો પંચોતેર વર્ષનો બાપ, વ્યસનોને કારણે ખખડી ગયેલા પચાસેક વર્ષના પુત્રની ખબર કાઢવા હૉસ્પીટલ જશે. ધુમ્રપાન, ગુટખા અને શરાબને કારણે યુવાનને ‘પ્રમોશન’ મળે છે. એ જલદી ઘરડો થાય છે અને વળી જલદી ઉપર પહોંચી જાય છે. આવા યુવાનની ચાકરી એનો તંદુરસ્ત પીતા કરશે. આરોગ્યમય જીવનનું રહસ્ય સમજાય તે માટે ડૉક્ટર હોવાનું ફરજીયાત નથી. કેટલાક ડૉક્ટરો એવી રીતે જીવે છે, જેમાં એમની મૅડીકલ સમજણનું ઘોર અપમાન થતું હોય છે. ઘણાખરા ડૉક્ટરો દરદીઓને દવા આપે છે; આરોગ્યની દીક્ષા નથી આપતા. કેટલાક ડૉક્ટરો દરદીને બદલે દવા બનાવનારી કંપનીને વફાદાર હોય છે. હૃદયરોગનો હુમલો થાય ત્યારે માણસનું માથું શરમથી ઝુકી જવું જોઈએ. હું એવું તે કેવું જીવ્યો કે મારું હૃદય મારાથી હારી બેઠું ? પ્રત્યેક હૃદયને સ્વમાન હોય છે. માલીક હદ વટાવે અને ખાવાપીવામાં કે હરવા ફરવામાં ભયંકર બેદરકારી બતાવે ત્યારે હૃદય બળવો પોકારે છે. હૃદયરોગ મફતમાં નથી મળતો. એને માટે વર્ષો સુધી તૈયા...

માતૃભાષા આપણી આંખ છે. એ આંખ વધારે સારું જોઈ શકે એ માટે અન્ય ભાષાનાં શ્રેષ્ઠતમ ચશ્માંની મદદ લેવી જોઈએ... ટપાલી તો કોરું પોસ્ટકાર્ડ પણ યોગ્ય સરનામે પહોંચાડી શકે. શુદ્ધ ગુજરાતીમાં પાંચ વાક્યો બોલનારો યુવાન ક્યાંક ભેટી જાય ત્યારે દિવસ સુધરી ગયો હોય એવી લાગણી થાય છે.... એ વળી, ખરું અંગ્રેજી બોલે ત્યારે લાગે કે ભવ સુધરી ગયો.... મને ગુજરાતી બોલતાં ફાવતું નથી, એમ કહીને સાવ ખોટું અંગ્રેજી બોલનારને લાફો મારવાનું મન થાય છે. અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણનારાં ગુજરાતી બાળકો નરસિંહ મહેતાના કાવ્ય ‘નાગદમન’થી વંચિત રહ્યાં અને વળી, વર્ડ્ઝવર્થના કાવ્ય ‘ધ ડોફોડિલ્સ’નું સૌંદર્ય પણ ન પામ્યાં. કલાપીની ‘ગ્રામ્ય માતા’ ન ભણ્યાં તે તો ઠીક; પરંતુ થોમસ હાર્ડીની ‘વેધર્સ’ની સૌંદર્યનુભૂતિ પણ ન પામ્યાં. તેઓ પ્રેમાનંદ કે મેઘાણીને ન પામ્યાં અને વળી, વોલ્ટ વ્હીટમનથી પણ અનભિજ્ઞ રહી ગયાં. બચારાં ન ઘરનાં રહ્યાં, ન ઘાટનાં. નાદાન માતાપિતાને આ બધું કોણ સમજાવે ? વિચારવાની ટેવ છૂટી જાય પછી તો પોપટની માફક ‘થેંક યુ’, ‘ઓ.કે.’ અને ‘સોરી’ બોલનારો લાડકો ગગો પણ સ્માર્ટ લાગે છે..

કોઈકનું કંઈક સારું કામ કરવા દરેક વખતે રુપિયા જ જોઈએ.. એ જરુરી નથી.. તમારા વિચારો...કોઈકને એના કપરા સમયમાં તમે આપેલી હિંમત...કોઈકની જિંદગી માં તમે  ચિંધેલો સારો રસ્તો...કોઈકના વ્યક્તિત્વ  ને  તમે આપેલો ઓપ...કોઇકની બિમારીમાં  તમે આપેલી એને હૈયાધારણા..કોઇકના મનોબળને તૂટવા ન દઈ એને  positive વિચારો થી  મજબૂત ને stable બનાવવું... કોઈકની ખરાબ વ્યસન કે કોઈક  ખરાબ લત છોડાવવી... ઈશ્રવરને ચડાવવા માંગતા રુપિયા કે મિઠાઈ એને ચડાવવા બદલે કોઇક ભૂખ્યાને કે કોઈક ને  એ રુપિયાથી મદદ કરી દેવી..ઈશ્ર્વરને ખોટું નહીં લાગે. એની હું Gurantee આપું છું.....એવી તો કેટલી મદદ કે કેટલા કાયોઁ   આપણે કોઈપણ અપેક્ષા વગર કે કોઈકની મદદ વગર કરી શકીએ છીએ.. જિંદગીમાં કરેલા આ નાના કામો તમને જે આત્મસતોષ આપશે..એ કરોડો રુપિયાનું દાન પણ તમને નહીં આપી શકે... તમે જિંદગી ખુશખુશાલ જીવો ..ને દરેક પરિસ્થિતમાં હસતાં રહી  એનો હિંમતપૂવઁક સામનો કરો જીવનની દરેક ઘટમાળાઓનું સ્વાગત કરો..કારણ આપણા કરેલા કમોઁ તો આપણે કેટલું પણ કરીશું તો ભોગવવા તો પડશે..તો પછી રડીને શા માટે દુઃખી થઈએ..હસતા...

_સોક્રેટીસના શિષ્યએ મોટી દુકાન (મોલ) ની શરૂઆત કરી._ _આ દુકાનની મુલાકાતે સોક્રેટીસને લાવ્યા અને કહ્યું સાહેબ અહી એકવીસ હજાર વસ્તુઓ એક જગ્યાએ જ મળે છે. આપને જે જરૂરી હોય તે બેજીજક લઈ લેજો._ _સોક્રેટીસ હસ્યા અને બોલ્યા મને આમાં થી એક પણ વસ્તુ જીવવા માટે જરૂરી નથી લાગતી અને મને એ વાતનું આશ્ચર્ય થાય છે કે માણસો બીન જરૂરી એકવીસ હજાર વસ્તુ વાપરે છે._ _વાર્તા પુરી થઈ... હવે અહીંથી આપણી વારતા શરૂ થાય છે._ _આપણે આવી અનેક બીનજરૂરી વસ્તુ વગર ઘડી પણ ચલાવી નથી શકતા._ _ઓડોનીલ જેવા એરફ્રેશનર વગર કેટલા જણાંનો શ્રવાસ રૂંધાઈ ગયો છે ?_ _હાર્પીક વગર કોની લાદીમાં ધોકડ ઉગી ગઈ છે ?_ _ફેશવોશ વગર કઈ બાઇ ને મુછો ઉગી નીકળી છે ?_ _હોમ થીએટર લાવી કયો મરદ કલાકાર બની ગયો છે ?_ _કંડીશનરથી કોના વાળ પંચોતેર વરસે મુલાયમ અને કાળા રહી ગયા ?_ _ડાઈનીંગ ટેબલ વગર જમવા બેસનાર ને શું ઘુટણનો વા થયો છે ?_ _હેન્ડવોશ વગર આપણા કયા ડોસાને કરમીયા થયાં હતા ?_ _ડિઓડન્ટ છાંટીને નીકળ્યા પછી આપણને કેટલા દોડી દોડી સુંઘવા આવે છે ?_ _કુદરતની તમામ વ્યવસ્થાઓ સામે આપણે ચેલેન્જ કરીએ છીએ.._ _બાકી...._ _બગલો કયા શેમ્પ...

એક છોકરો શાળાએથી ઘરે આવીને પોતાનું હોમવર્ક કરી રહ્યો હતો. પડોશમાં રહેતા એક બહેન આવ્યા અને બાળકને કહ્યુ, " બેટા, મને તારી નોટબુક અને પેન જોઇએ છે." છોકરાને થયુ કે આંટીને વળી નોટ અને પેનની શું જરૂર પડી ? એણે આ બાબતે આન્ટીને પુછ્યુ એટલે આન્ટીએ સ્પષ્ટતા કરતા કહ્યુ, " બેટા, આજે મારે ત્યાં બાળકની છઠ્ઠી છે એટલે બુક અને પેનની જરૂર છે. આપણી પારંપરિક માન્યતાઓ પ્રમાણે આજે વિધાતા બાળકના લેખ લખવા માટે આવશે અને એ માટે વિધાતાને કાગળ અને કલમની જરૂર પડે. છોકરાને સમજાય ગયુ કે ભગવાન પહેલેથી જ દરેક માણસનું ભવિષ્ય લખી નાંખે છે. એકદિવસ આ બાળકને સપનું આવ્યુ અને સપનામાં એ ભગવાન પાસે પહોંચી ગયો. બાળકે ભગવાનને પુછ્યુ, " પ્રભુ, આપ ખરેખર દરેક માણસનું ભવિષ્ય પહેલેથી જ લખી રાખો છો ? " ભગવાને હસતા હસતા કહ્યુ, " બેટા, તે જે સાંભળ્યુ છે એ સાચુ જ છે. હું માણસના જન્મના છઠ્ઠા દિવસે જ એનું ભવિષ્ય લખી નાંખું છું." બાળકે ભગવાનને કહ્યુ, " પ્રભુ, મારે એ ભવિષ્યવાણીનો ચોપડો જોવો છે જેમાં તમે દરેક બાળકનું ભવિષ્ય લખો છો." ભગવાન બાળકને એક બહુ જ મોટા હોલમાં લઇ ગયા જ્યાં અનેક ચોપડાઓ હત...

ફાટેલું સ્વેટર, કાન સુધી ન પહોંચતી ટોપી, અને હાડ થીજાવતી ઠંડી.. છતાંયે કાકા લારી ખેંચી જાય છે .... ગભરાતું બચ્ચું, વેર- વિખેર માળો, અને વૃક્ષની ડગમગતી ડાળખી.. છતાંયે પંખી ઉડી જાય છે ... ધસમસતી ટ્રેન, તલવારનાં પાટા, અને સુનકારના સુસવાટા.. છતાંયે નાસમજ - કૂદી જાય છે ... થરથરાવતી હોસ્ટેલ, એનાં પથ્થરના સળિયા, અને ફૂંફાડા મારતો દરવાજો.. છતાંયે કેદીઓ ખમી જાય છે .... "જવાબદારી" !!! ટકાવી પણ રાખે છે, અને પતાવી પણ નાખે છે. ચમકતી વીજળીઓ, આથમતી ક્ષિતિજો, અને વેરાઈ જતી સમજણો.. છતાંયે જિંદગી ગમી જાય છે ....

પોતાની કાર લઇને ફુલવાળાની દુકાન પર પહોંચ્યો. આજે એની માતાનો જન્મદિવસ હતો અને એની ‘માં’ એનાથી 200 કીલોમીટર દુર રહેતી હતી.માતાને જન્મદિવસની શુભેચ્છા આપવા માટે ફુલોનો એક બુકે માતાના રહેઠાણ સુધી પહોંચતો કરવા માટેનો ઓર્ડર આપવા આવ્યો હતો. એ કારમાંથી નીચે ઉતર્યો, બુકે પસંદ કર્યો અને પોતાની માતાનું સરનામું આપીને ત્યાં બુકે પહોંચાડવાનો ઓર્ડર આપ્યો. યુવક પોતાની કાર તરફ પરત ફરી રહ્યો હતો ત્યારે એણે જોયુ કે એક નાની છોકરી ઉદાસ ચહેરે બાજુના ઓટલા પર બેઠી હતી. યુવક એ છોકરી પાસે ગયો અને પુછ્યુ “ બેટા, કેમ મુંઝાઇને બેઠી છે ?” એ નાની છોકરીએ આંખમાં આંસુ સાથે કહ્યુ , “ આજે મારી મમ્મીનો જન્મ દિવસ છે. મારે મારી મમ્મીને લાલ-ગુલાબ ભેટમાં આપવા છે કારણ કે લાલ ગુલાબ મારી મમ્મીને બહુ જ ગમે છે. પરંતું દુકાનવાળા ભાઇ લાલ-ગુલાબના 50 રૂપિયા કહે છે અને મારી પાસે માત્ર 20 રૂપિયા જ છે.” યુવકે ખીસ્સામાંથી પાકીટ કાઢ્યુ અને તેમાથી 10-10ની ત્રણ નોટ કાઢીને છોકરીના હાથમાં મુકી. છોકરી તો એકદમ ખુશ થઇ ગઇ. યુવકનો આભાર માનીને એ દોડતી દુકાનવાળા ભાઇ પાસે ગઇ અને મમ્મીને ગમતા લાલ-ગુલાબ ખરીદ્યા. યુવક આ છોકરીના ચહેરા પરનો અવર્ણનિય આનંદ જ...